مراقبت از همسران دیابتی

داستان از اینجا شروع شد که پزشکان به همسرش درمورد افزایش مقدار قند خون هشدار داده بودند. چند سال بدون توجه به این موضوع گذشت تا نهایتاً همسر 56  ساله ی او به علت عفونت شدید پا در اورژانس بستری شد، پزشکان به آنها اطلاع دادند که بیماری پیش دیابت همسرش به دیابت نوع 2 تبدیل شده و به علت عدم توجه ، به علت بالا بودن قند خون ، ایجاد زخم در پا وعفونت شدید که به آنتی بیوتیک های تزریقی پاسخ نمی دهد پای او باید قطع شود.

 بعد از تشخیص بیماری ، پزشکان و کارشناسان دیابت با حجم وسیعی از اطلاعات درمورد بیماری ، نحوه ی کنترل و اندازه گیری قندخون، چگونگی تزریق انسولین و ....... ذهن این زن و شوهر را  بمباران کردند. آنها بمدت 4 روز دربیمارستان ماندند و با دستی پر از انسولین(دو نوع)، آنتی بیوتیک ، لنست، دستگاه گلوکومتر ، پنبه های الکلی ، گازهای استریل، نوارهای زخم بندی ، نرمال سالین و بانداژ و دستورالعمل کاملی از نحوه ی نگهداری از  زخم به منزل برگشتند.

دربیمارستان ، کارشناس دیابت با آنها ملاقات کرده واطلاعات کاملی از بیماری و چگونگی مدیریت آن به آنها ارائه داد، همچنین به آنها تغییر شیوه ی زندگی را توصیه کرد.

حال این سوال پیش می آید : آیا بهتر نبود قبل از رسیدن به این مرحله توصیه های  پزشکان درمورد پیش دیابت و جلوگیری از تبدیل شدن آن به دیابت نوع 2 توسط بیمار و خانواده ی او جدی گرفته می شد؟

وظیفه ی همسران وخانواده ی افراد مبتلا به پیش دیابت و دیابت درکنترل و بهبود بیماری وظیفه ای انکارنشدنی است که باید  به آن اهتمام کرد.

روش مراقبت از فرد مبتلا به پیش دیابت و دیابت توسط خانواده

اولین قدم به نظر کارشناسان تغییر شیوه ی زندگی درخانواده است. برای این کار ابتدا از روشهای تغذیه ای آغاز می کنیم . همانطور که ملاحظه می کنید  به مرور زمان اندازه ی بشقاب های غذا بزرگتر و بزرگتر شده اند بنابراین تغییر ظروف غذا اولین قدم درکاهش میزان غذایی است که می خورید. بهتر است  سایز بشقابهای غذا را به 9 اینچ یا 22 سانت کاهش دهید ازسوی دیگر روشهای طبخ غذا را بر اساس رژیم های سالم  و کتابهای آشپزی مخصوص افراد دیابتی  تغییر داده و سعی کنید غذاهایی با طعم خوب و ظاهری زیبا اما سالم تهیه کنید.

بالا بودن کلسترول یکی از مشکلات رایج درمیان افراد دیابتی و پیش دیابت است ، بنابراین بهتر است از خوردن غذاهای فرآوری شده یا تهیه شده در رستوران  و خارج از خانه پرهیز کنید. از چربیهای مفید به مقدار مجاز در غذاهایتان استفاده  کنید  و روشهای طبخ  را به سمت استفاده ی کمتر از چربیها سوق دهید.

دریک روش غذایی که به روش بشقاب معروف است نیمی از بشقاب را به سالاد یا سبزیجات ترجیحاً سبزیجات تازه ، یک چهارم از بشقاب را به گوشت بسیار کم چرب، ترجیحاً گوشت های سفید ودریایی و یک چهارم دیگر را به غلات کامل و محصولاتی که ازغلات کامل تهیه می شوند مانند برنج قهوه ای یا ماکارونی حاوی فیبر اختصاص دهید. از محصولات  لبنی بدون چربی یا کم چرب استفاده کنید و از روغن ها و چربیهای سالم مانند روغن زیتون فرابکر استفاده نمایید.

عادت به نشستن دربرابر تلویزیون بعد از شام و خوردن تنقلات ، بستنی، چیپس و شکلات یا دسرهای پرکالری را فراموش کنید.

توجه کنید اگر یک اسنک خوب را که حاوی چربی کم و غلات کامل باشد مانند ذرت بوداده می خواهید مصرف کنید، بهتراست تمام کیسه ی حاوی آنرا جلوی خود نگذارید بلکه تنها یک کاسه ی کوچک از آنرا با خود به بیرون از آشپزخانه برده و میل کنید.

 قدم دوم که البته بنظر می رسد به عنوان قدم اصلی باید در نظر گرفته شود اقدام به  ورزش منظم است. در تحقیقات اخیر ثابت شده است انجام ورزش منظم وافزایش فعالیت فیزیکی به عنوان یک دارو در درمان دیابت موثر است.

شما به عنوان همسر باید درانجام ورزش با همسر دیابتی خود همراه شوید و یک تیم ورزشی را همراه با خانواده تشکیل دهید و انگیزه ی انجام  ورزش را در خانواده ی خود تحریک کنید. شما می توانید از برنامه های ورزشی مخصوص افراد دیابتی و سایتهایی که در این مورد به شما اطلاعات کافی می دهند، بهره ببرید.

در آخر به همسر خود در کنترل قند خون از طریق مصرف به موقع دارو و کنترل دوز دارو، اندازه گیری قندخون ، فراهم آوردن وسایل و امکانات  اندازه گیری منظم قندخون کمک کنید.

او باید احساس کند که شما درتحمل رنج بیماری با او شریک هستید تا شرایط روحی لازم برای ادامه ی راه و کنترل بیماری را داشته باشد.

شاید نگهداری از یک بیمار دیابتی کارآسانی نباشد اما چنانچه کنترل بموقع و سختگیرانه ای درمورد  این بیماری اجرا شود نیازی به تحمل درد از دست دادن اعضاء یا از دست دادن کلیه ها و بینایی هرگزسراغ همسر شما نیاید. پس از همین امروز مسئولیت خود وخانواده تان را جدی گرفته و به کمک همسرتان بشتابید قبل از اینکه فرصت ها پایان یابد.

منبع : www.everydayhealth.com